» Witamy na stronie Znaczenie imion
Nasza wielka księga imion zawiera interpretacje imion, które pozwolą Wam na dowiedzenie się czegoś nowego o sobie i innych. Znaczenie imion zawsze było traktowane z przymrużeniem oka, jednak wiele osób traktuje je bardzo poważnie.
Każdy z Was może za darmo zobaczyć znaczenia imion. Pamiętajcie, tylko u nas najlepsze interpretacje imion. Redakcja znaczenieimion.opisyggg.info.

» Losowo wybrane znaczenia imion

Sylwia	Jest marzycielska. Lubi ruch i świetnie czuje się na łonie natury. W przypadku trudności szybko się załamuje, zniechęca. Ma niekiedy słomiany zapał. Maja też wrodzone zamiłowanie do poezji, snów i całej tej mistyki, o która coraz trudniej w nerwowym życiu naszej epoki. Mimo wrażliwej natury nie Są sentymentalne i potrafiła brać życie takim, jakie jest. Gdy przychodzi czas życiowej próby, w duszy Sylwii rozsadek zwycięża nad marzycielstwem.
Sławek	Osoba ta jest człowiekiem żądnym władzy, sceptycznie nastawionym do współpracowników, udającym, że jest zapracowany i zajęty. Posiada wielki umysł, który zdolny jest do przeprowadzania analizy wszystkich zjawisk życiowych i oceny ludzi. Jest psychologiem, dlatego potrafi dobierać metody pracy do zestawu typów ludzkich. Nie posiada zbyt dużego temperamentu, jest mało towarzyski, lubi by go ceniono i wywyższano. Nie ma za grosz poczucia humoru, nie znosi krytyki pod swoim adresem. Jest dobrym przywódcą swej rodziny. Nie uznaje zmienności w małżeństwie, dobrze wychowuje własne dzieci. Może być pedagogiem.
Oskar	Imię skandynawskie składające się z dwóch członów as - bożek oraz kar - miecz, można to tłumaczyć boży miecz lub broń boża. Dziś imię Oskar kojarzy się z nazwą nagrody filmowej. Sztuka to dziedzina w której Oskar realizuje się najlepiej. Pasjonuje go zarówno kino jak i malarstwo czy literatura. Jest pełen twórczych pomysłów i ma wrażliwą duszę. Równie dobrze może być lekarzem jak i ulicznym bardem. Oskar jest miły i szarmancki co sprawia że odnosi liczne sukcesy towarzyskie. Jego osobisty wdzięk jest potężną bronią w kontaktach z dziewczynami. Łamie im serca i jakże często odchodzi. Nie potrafi na stałe związać się z żadną z nich. Często pozostaje w stanie wolnym a jeśli już zdecyduje się na małżeństwo, jego wybranka jest opiekuńcza i wyrozumiała, bo Oskar w głębi duszy nie przestaje być małym chłopcem, pełnym wyobraźni.
Irmina	Imię żeńskie niemieckiego pochodzenia. Jest to skrócona forma imion, które w pierwszej części mają element Irm(en), a więc Irmgard, Irmenburd(a), Irmentraud. Irm łączy się ze staro-wysoko-niemieckim irmin - ziemia, świat, obejmujący wszystko. Imię to ma też postać Irma. Kobieta o tym imieniu jest konserwatystką. Zawsze stara się osiągnąć cel, który bardzo często związany jest z krajem. Jest patriotką i w takim duchu wychowuje swoje dzieci. Szukając kandydata na męża ważne dla niej jest sposób myślenia i postępowania mężczyzny. Lubi pracować i poświęcać się dla innych, ale tylko w słusznej sprawie.
Piotr	Bywa surowy, twardy, ale jednocześnie grzeczny i układny. Wielki myśliciel; bywa, że zżera go ambicja. Zainteresowania rzeczami wielkimi, nie odkrytymi tajemnicami, nauką; zadatki na uczonego. Lubiany w środowisku zawodowym i domowym. Czasem roztargniony, czym denerwuje najbliższych. Poluje... na dziewczęta!
Elena	Równowaga to słowo klucz do zrozumienia natury Eleny. Kobiety o tym imieniu unikają skrajności. Nie są ani lekkomyślnymi trzpiotkami, ani nie nadają się na domowych tyranów. Są pewne siebie, ale nie przemądrzałe. W swoich decyzjach kierują się tyleż głosem serca, co zdrowym rozsądkiem. Łatwo uznają racje kogoś drugiego i dobrze czują się w grupie. Eleny są jakby stworzone do roli strażniczek domowego ogniska. W miłości są wierne, a decyzji o związaniu się z mężczyzną nigdy nie podejmują pochopnie. Dochowują wierności, a i w innych sprawach trzymają się obranej drogi i nieczęsto zmieniają zdanie. Polegają na tradycyjnych wartościach i dobrze rozumieją powołanie kobiety. Uroda Elen jest zwykle nieco... pomnikowa, mogą one także sprawiać na postronnych obserwatorach wrażenie nieprzystępnych i zasadniczych. Ale takie są tylko na zewnątrz; odprężają w domu i wszędzie tam, gdzie czują się bezpiecznie.
Waldemar	Waldemarowie od małego znają swoje cele, do których dążą z uporem. Zwykle nie jest im łatwo, zresztą obierają sobie bardzo szczytne zadania. Życie ich nie rozpieszcza i zmusza po poświęceń, ale oni nie zrażają się i robią swoje. Dużo ryzykują, ale po każdym upadku stają na nogi i zaczynają od początku. Są trudnymi przeciwnikami i niełatwo jest z nimi wygrać. Nie boją się odpowiedzialności i mało przejmują się tym, co inni o nich myślą i mówią. Na końcu tej ambitnej drogi widać sukcesy, pieniądze i sławę, jednakże Waldemarowie najwyżej sobie cenią to, nad czym musieli się natrudzić.
Konrad	Imię rycerzy i książąt, przywędrowało do nas w średniowieczu z Niemiec. Zawsze chodzi osobno od stada mgłą zadumania osnuty. Brzydzi się sprośnej mowy, grubych, prostackich słów o kobiecie. Świetny matematyk, dobry muzyk, filozof wybitny, cierpliwy pedagog od uczniów serdecznie kochany. Rzadko bywa zdrów, nieraz widać, że cierpi i blednie, jak gdyby ginął od ukrytej rany. Sny ma trudne, zawiłe, pełne znaczeń do spełnienia. Kroczy przez życie plącząc się w cyfrach i gwiazdach. Typowy Konrad jest człowiekiem twórczym i błyskotliwym, o żywym umyśle, samodzielnym, niezależnym; kształtującym swój los niezależnie od tradycji i zewnętrznych nacisków. Z natury sprzyja mu szczęście, co jest bardzo ważne, jako że Konradowie mają nieprzeciętne zamiłowanie do przygód, ich cele są ryzykowne, a droga przez życie bywa mało zbadanym szlakiem. Często już w młodych latach przechodzą Konradowie jakąś twardą szkołę, ale za to w późniejszym wieku śmiało mogą służyć innym przykładem.